iPhone 18 Pro i iPhone Duo: jak używać promptera

Ustawienie w 60 sekund

Pięć kroków, po kolei:

1. Wklej scenariusz i wybierz tryb kamery. Tekst przewija się na podglądzie na żywo, a aplikacja zajmuje się nagrywaniem. Nakładka zostaje po twojej stronie — wyeksportowane wideo zawiera tylko obraz z aparatu.
2. Ustaw 4K przy 30 kl./s. To domyślne ustawienie, które warto zachować przy czytanym tekście.
3. Zamocuj na wysokości oczu. Statyw sięgający wysokości oczu na siedząco, z obiektywem wycelowanym prosto w ciebie, a nie w brodę.
4. Cofnij się i przybliż. Na iPhonie 18 Pro dotknij 4x i odejdź, aż kadr będzie właściwy.
5. Dobierz wielkość tekstu i przetestuj. Czcionka na tyle duża, byś czytał z miejsca, w którym siedzisz, tempo dopasowane do twojego, a potem 20-sekundowe ujęcie próbne.

Jeśli nie używałeś wcześniej aplikacji, omówienie wszystkich trzech trybów promptera pokazuje, kiedy tryb kamery wygrywa z trybem promptera i trybem głosowym.

Dlaczego cofnięcie się ratuje kontakt wzrokowy

Prompter nigdy nie kładzie słów dokładnie na obiektywie. Zawsze zostaje odstęp — w telefonie scenariusz jest gdzieś na środku ekranu, a obiektyw w górnym rogu, może 5 cm dalej. Twój wzrok pada na tekst, lekko poza osią kamery. To właśnie ta drobna rozbieżność sprawia, że materiał czytany z promptera wygląda subtelnie nie tak.

Wielkość tej rozbieżności nie jest stała. Zależy od tego, jak daleko jesteś od telefonu, i maleje szybko, gdy się cofasz.

To geometria, nie materiał testowy: odchylenie to arcus tangens odległości między tekstem a obiektywem podzielonej przez twoją odległość od telefonu. Zwiększ dystans czterokrotnie, a kąt zmaleje czterokrotnie. Na tym opiera się cały argument za długą ogniskową.

iPhone 18 Pro i iPhone 18 Pro Max mają teleobiektyw 48 Mpix przy 100 mm z przysłoną ƒ/2.8, zgodnie ze specyfikacją techniczną iPhone'a 18 Pro opublikowaną przez Apple. Przy mniej więcej czterokrotnej ogniskowej głównego aparatu 24 mm kadruje ten sam plan do klatki piersiowej z około czterokrotnej odległości — i to właśnie zmniejsza odstęp między miejscem, w którym czytasz, a miejscem, w którym jest obiektyw.

Dłuższe ogniskowe korzystniej pokazują też twarze. Przy 0,6 m główny aparat wyolbrzymia to, co ma najbliżej, zwykle nos i czoło. Przy 2,5 m ta deformacja znika.

Haczyk: nadal musisz to przeczytać

Cofanie się ma oczywistą granicę. Przy 2,5 m tekst dobrany do czytania na wyciągnięcie ręki jest nieczytelny. Każdy krok w tył wymaga większych liter, a większe litery to mniej słów na ekranie, czyli scenariusz przewija się częściej i większymi skokami. Po przekroczeniu pewnego punktu gonisz tekst, zamiast go czytać.

To prawdziwe ograniczenie i dlatego wielkość ekranu liczy się przy pracy z prompterem bardziej niż przy czymkolwiek innym, co robisz telefonem. Im większy ekran, tym dalej możesz usiąść, zanim czytelność siądzie.

W praktyce większość osób ląduje między 1,2 m a 1,8 m — na tyle daleko, by odchylenie wzroku spadło do około 2 stopni, i na tyle blisko, by czytać wygodnie przy rozsądnej wielkości czcionki. Zacznij od 1,5 m i koryguj.

iPhone Duo: rozłóż go i czytaj z większej odległości

Tu składany ekran zarabia na swoje miejsce. Rozłożony na płasko iPhone Duo daje ci 7,6 cala na scenariusz — wobec 6,9 cala w iPhonie 18 Pro Max i 6,3 cala w iPhonie 18 Pro.

Ekran wewnętrzny iPhone'a Duo mierzy 7,6 cala po przekątnej, zgodnie ze specyfikacją techniczną iPhone'a Duo opublikowaną przez Apple — to największy ekran w obecnych iPhone'ach. Przy pracy z prompterem praktyczny efekt to więcej widocznego scenariusza na jedno przewinięcie, więc tekst przesuwa się mniejszymi i wolniejszymi krokami i łatwiej go śledzić w trakcie mówienia.

Ustaw go jak każdy telefon: rozłożony, zamocowany na wysokości oczu, tryb kamery na ekranie wewnętrznym ze scenariuszem na podglądzie na żywo. Dodatkowa powierzchnia kupuje ci albo większą czcionkę przy tej samej odległości, albo tę samą czcionkę z większego dystansu. Jedno i drugie działa na twoją korzyść.

Jeden kompromis warto znać: iPhone Duo nie ma dedykowanego teleobiektywu, więc sztuczka z odległością ma mniej miejsca — opcja 2x to kadrowanie z matrycy przy 52 mm, a nie osobny obiektyw. Nasze omówienie tego, co iPhone Duo zmienia w nagraniach prosto do kamery, przechodzi przez cały układ aparatów i zestawia go z modelami Pro.

Rozdzielczość, liczba klatek i to, czego nie ruszać

Nagrywaj w 4K przy 30 kl./s. Oba telefony sięgają 4K Dolby Vision do 120 kl./s, ale wysokie wartości powstały z myślą o ruchu — u kogoś, kto siedzi i mówi, 60 kl./s i więcej daje hiperrealistyczny wygląd działający przeciwko czytanemu tekstowi. Nasze porównanie 24, 30 i 60 kl./s dla YouTube wyjaśnia, dlaczego 30 pozostaje standardem w tym formacie.

4K zamiast HD, bo zostawia zapas na późniejsze przekadrowanie. Nagranie nieco szerzej i zacieśnienie kadru w montażu jest o wiele łatwiejsze niż trafienie w kadr idealnie już przy zdjęciach, a w 4K to przycięcie nie kosztuje nic widocznego na osi czasu 1080p.

Zostaw przysłonę w spokoju na iPhonie 18 Pro. Zmienna przysłona to naprawdę użyteczna kontrola w fotografii, ale przy ujęciu na siedząco prosto do kamery domyślne ustawienie wystarczy, a majstrowanie przy głębi ostrości w środku sesji to dobry sposób, by skończyć z dwoma ujęciami, których nie da się zmontować razem.

Wielkość czcionki i tempo przewijania

To dwa ustawienia decydujące o tym, czy ujęcie brzmi naturalnie, i są ze sobą powiązane: wielkość czcionki ustala, ile tekstu mieści się na ekranie, a tempo przewijania musi odpowiadać temu, jak szybko naprawdę mówisz.

Najpierw ustaw czcionkę, i to z prawdziwej pozycji zdjęciowej, a nie zza biurka. Jeśli mrużysz oczy, w połowie ujęcia pochylisz się do przodu i kadr się przesunie. Potem ustaw tempo, czytając akapit na głos w swoim normalnym rytmie i korygując, aż wypowiadany wers będzie za każdym razem mniej więcej w tym samym miejscu ekranu.

Nagraj 20 sekund i obejrzyj je, zanim zabierzesz się za pełne ujęcie. Prawie każdy problem z prompterem — tekst za szybki, za mały, oczy widocznie wędrujące od lewej do prawej — ujawnia się w pierwszych 20 sekundach. O samym sposobie mówienia więcej znajdziesz w naszym poradniku o nagrywaniu wideo prosto do kamery na iPhonie, który obok scenariusza omawia światło i dźwięk.

Trzy błędy, których warto uniknąć

Nagrywanie na wyciągnięcie ręki. Najszybsze ustawienie i najgorszy efekt: maksymalne odchylenie wzroku, maksymalna deformacja obiektywu. Jeśli nie zrobisz nic innego z tego tekstu, postaw telefon na statywie i cofnij się.

Pisanie pod kartkę zamiast pod usta. Scenariusz, który dobrze czyta się w ciszy, często źle się mówi. Długie zdania podrzędne to miejsce, w którym czytanie z promptera się rozsypuje. Czytaj każdą linijkę na głos w trakcie pisania i wycinaj wszystko, na czym potkniesz się dwa razy — nasz poradnik scenariusza wideo pokazuje, jak budować tekst pod usta, a nie pod kartkę.

Ustawianie tempa przewijania zza biurka. Tempo dobrane przy bliskim siedzeniu i cichym czytaniu nigdy nie pasuje do twojego rytmu przed kamerą, zwykle wolniejszego. Ustaw je na pozycji i na głos.

Wersja skrócona

Tryb kamery, 4K przy 30 kl./s, telefon na wysokości oczu, a potem część, którą większość pomija — odejdź dalej, niż wydaje się naturalne, i przybliż, żeby to zrekompensować. Na iPhonie 18 Pro oznacza to teleobiektyw 4x; na iPhonie Duo oznacza rozłożenie ekranu 7,6 cala, żeby scenariusz nadal był czytelny z tej odległości. Cała reszta to wielkość czcionki i 20-sekundowe ujęcie próbne.

Scenariusz liczy się bardziej niż to wszystko. Zwięzły tekst czytany z 1,5 m na dwuletnim telefonie bije rozwlekły czytany na wyciągnięcie ręki na najnowszym sprzęcie — czytanie go z wzrokiem na obiektywie to jest to, co widzowie faktycznie rejestrują.

Najczęstsze pytania