Autocue gebruiken op iPhone 18 Pro en iPhone Duo

De opstelling in 60 seconden

Vijf stappen, op volgorde:

1. Plak je script en kies de cameramodus. De tekst scrolt over het livebeeld en de app neemt op. De laag blijft aan jouw kant — de geëxporteerde video bevat alleen het camerabeeld.
2. Zet 4K op 30 fps. Dat is de standaard die je voor voorgelezen tekst het best kunt houden.
3. Monteer op ooghoogte. Een statief dat zittende ooghoogte haalt, met de lens recht op je gericht in plaats van omhoog naar je kin.
4. Ga achteruit en zoom in. Tik op de iPhone 18 Pro op 4x en loop achteruit tot het kader klopt.
5. Bepaal de tekstgrootte en test. Letter groot genoeg om te lezen vanaf waar je zit, snelheid afgestemd op je tempo, en dan een testtake van 20 seconden.

Heb je de app nog nooit gebruikt, dan laat het overzicht van alle drie de autocue-modi zien wanneer de cameramodus beter uitpakt dan de prompter- en spraakmodus.

Waarom achteruitgaan je oogcontact redt

Een autocue zet de woorden nooit precies op de lens. Er blijft altijd een gat: op een telefoon staat het script ergens in het midden van het scherm terwijl de lens in de bovenhoek zit, misschien 5 cm verderop. Je blik landt op de tekst, net naast de as van de camera. Die kleine afwijking is wat een voorgelezen video subtiel verkeerd laat ogen.

De grootte van die afwijking ligt niet vast. Ze hangt af van hoe ver je van de telefoon zit, en ze krimpt snel als je achteruitgaat.

Dit is meetkunde, geen testmateriaal: de afwijking is de arctangens van de afstand script-lens gedeeld door je afstand tot de telefoon. Verviervoudig de afstand en je hoek wordt vier keer kleiner. Dat is het hele argument voor de lange lens.

De iPhone 18 Pro en de iPhone 18 Pro Max hebben een 48MP-telelens op 100 mm met diafragma ƒ/2.8, volgens de technische specificaties van de iPhone 18 Pro van Apple. Met ongeveer vier keer de brandpuntsafstand van de 24 mm-hoofdcamera kadreert hij hetzelfde borstbeeld vanaf ongeveer vier keer de afstand — en dat is precies wat het gat verkleint tussen waar je leest en waar de lens zit.

Langere lenzen zijn ook vriendelijker voor gezichten. Op 0,6 m vergroot de hoofdcamera uit wat het dichtst bij zit, meestal je neus en voorhoofd. Op 2,5 m is die vertekening weg.

De keerzijde: je moet het nog wel kunnen lezen

Achteruitgaan heeft een duidelijke grens. Op 2,5 m is tekst op armlengte-formaat onleesbaar. Elke stap naar achteren vraagt grotere letters, en grotere letters betekenen minder woorden op het scherm, dus scrolt het script vaker en met grotere sprongen. Voorbij een bepaald punt jaag je de tekst achterna in plaats van hem te lezen.

Dat is de echte beperking, en daarom telt schermformaat bij autocue-werk zwaarder dan bij alles wat je verder met een telefoon doet. Hoe groter het scherm, hoe verder je kunt zitten voordat de leesbaarheid het begeeft.

In de praktijk komen de meeste mensen uit tussen 1,2 m en 1,8 m: ver genoeg om de afwijking naar zo'n 2 graden te brengen, dichtbij genoeg om comfortabel te lezen bij een normale tekstgrootte. Begin op 1,5 m en stel bij.

iPhone Duo: klap open en lees van verder weg

Hier verdient het vouwscherm zijn plek. Plat opengeklapt geeft de iPhone Duo je 7,6 inch om je script op te zetten — tegenover 6,9 inch op de iPhone 18 Pro Max en 6,3 inch op de iPhone 18 Pro.

Het binnenscherm van de iPhone Duo meet diagonaal 7,6 inch, volgens de technische specificaties van de iPhone Duo van Apple — het grootste scherm van alle huidige iPhones. Voor autocue-werk is het praktische effect meer zichtbaar script per scrolstap, waardoor de tekst in kleinere, tragere stappen opschuift en makkelijker te volgen blijft terwijl je praat.

Zet hem op zoals elke telefoon: opengeklapt, op ooghoogte gemonteerd, cameramodus op het binnenscherm met het script over het livebeeld. De extra schermruimte koopt je ofwel een grotere letter op dezelfde afstand, ofwel dezelfde letter van verder weg. Allebei werken in je voordeel.

Eén afweging om te kennen: de iPhone Duo heeft geen aparte telelens, dus de afstandstruc heeft minder speelruimte — de 2x-stand is een sensoruitsnede op 52 mm en geen aparte lens. Onze analyse van wat de iPhone Duo verandert voor video in de camera loopt het hele camerasysteem door en plaatst het tegenover de Pro-modellen.

Resolutie, framerate en wat je moet laten staan

Neem op in 4K op 30 fps. Beide toestellen halen 4K Dolby Vision tot 120 fps, maar hoge frameraten zijn gemaakt voor beweging: bij iemand die zit te praten levert 60 fps en hoger een hyperrealistische look op die tegen voorgelezen tekst in werkt. Onze vergelijking van 24, 30 en 60 fps voor YouTube legt uit waarom 30 de standaard blijft voor dit formaat.

4K in plaats van HD omdat het ruimte laat om achteraf te herkadreren. Iets ruimer filmen en in de montage strakker snijden is veel makkelijker dan het kader meteen perfect krijgen, en op 4K kost die uitsnede je niets zichtbaars op een 1080p-tijdlijn.

Laat het diafragma op de iPhone 18 Pro met rust. Het variabele diafragma is een echt nuttige regeling voor fotografie, maar voor een zittend beeld in de camera volstaat de standaard, en tijdens een sessie aan de scherptediepte gaan zitten sleutelen is een prima manier om te eindigen met twee takes die niet op elkaar aansluiten.

Tekstgrootte en scrolsnelheid

Dit zijn de twee instellingen die bepalen of een take natuurlijk aanvoelt, en ze hangen samen: de tekstgrootte bepaalt hoeveel tekst op het scherm past, en de snelheid moet aansluiten op hoe snel je werkelijk praat.

Stel eerst de letter in, vanaf je echte opnamepositie en niet vanaf je bureau. Als je tuurt, ga je halverwege de take naar voren leunen en verschuift het kader. Zet daarna de scrolsnelheid door een alinea hardop te lezen op je normale tempo en bij te stellen tot de regel die je uitspreekt telkens ongeveer op dezelfde plek staat.

Neem 20 seconden op en kijk terug voordat je aan een volledige take begint. Bijna elk autocue-probleem — tekst te snel, tekst te klein, ogen die zichtbaar van links naar rechts gaan — laat zich in de eerste 20 seconden zien. Over de voordracht zelf behandelt onze gids over video in de camera filmen met de iPhone licht en geluid naast het script.

Drie fouten die je kunt vermijden

Filmen op armlengte. De snelste opstelling en het slechtste resultaat: maximale afwijking van de blik, maximale lensvertekening. Doe je verder niets van dit alles, zet de telefoon dan op een statief en ga achteruit.

Schrijven voor de pagina in plaats van voor de mond. Een script dat stil goed leest, spreekt vaak slecht. Lange bijzinnen zijn waar autocue-voordracht stukloopt. Lees tijdens het schrijven elke regel hardop en schrap alles waarover je twee keer struikelt — onze gids voor videoscripts laat zien hoe je een script opbouwt voor de mond en niet voor de pagina.

De scrolsnelheid vanaf je bureau instellen. Een snelheid die je dichtbij en zachtjes lezend hebt bepaald, past nooit bij je tempo voor de camera, dat meestal trager is. Stel hem in op je plek, hardop.

De korte versie

Cameramodus, 4K op 30 fps, telefoon op ooghoogte, en dan het deel dat bijna iedereen overslaat: ga verder weg dan natuurlijk voelt en zoom in om te compenseren. Op de iPhone 18 Pro betekent dat de 4x-telelens; op de iPhone Duo betekent het het scherm van 7,6 inch openklappen zodat het script van daar nog leesbaar is. Al het andere is tekstgrootte en een testtake van 20 seconden.

Het script telt zwaarder dan dat alles. Een strak script gelezen op 1,5 m op een twee jaar oude telefoon verslaat een slap script op armlengte op de nieuwste hardware — het lezen terwijl je naar de lens kijkt is wat kijkers werkelijk registreren.

Veelgestelde vragen